Page content

Even bijpraten; Miss Beanie on a roll!

Even bijpraten; Miss Beanie on a roll!

Wat gebeurt er allemaal! Miss Beanie on a roll

Wat is er afgelopen maanden veel gebeurd! Tijd voor een update; ik moet mezelf bijna ook even bijpraten zo snel gaat het! In 2015 heb ik besloten om online te beginnen met Miss Beanie. Ik wilde het verhaal vertellen over mijn gezondheidsreis, en daarnaast wilde ik mijn liefde voor moestuinieren en gezond eten met anderen delen.
Dankzij mijn website en social media heb ik veel mensen mogen inspireren over de invloed van gezonde voeding. En gaandeweg begon ik ook meer te delen over duurzaam leven. Iets dat mij met de paplepel is ingegoten. Gezond en duurzaam leven gaan bij mij hand in hand. Ik vind het heerlijk om er meer over te leren en dat vervolgens weer te delen. Dankzij social media kreeg Miss Beanie meer bekendheid en van het een kwam het ander.
.

Op de redactie bij Seasons Magazine. Je ziet de glimmertjes in mijn ogen: we hebben zojuist hele toffe plannen besproken! Voor de komende tijd worden er in ieder geval regelmatig recepten van Miss Beanie gepubliceerd.

Seasons Magazine

Collegamuzikant Marc tipte mij over Seasons Magazine: ze zochten een moestuinblogger en foodie; en hij dacht aan mij. Ik kreeg na mijn mail aan Seasons al heel snel een enthousiaste reactie terug; ze hadden mijn recepten op de redactie uitgeprobeerd, waren enthousiast over mijn schrijfstijl; ik mocht gaan bloggen voor het online platform van Seasons: Oogstkoken! Het motto is: uit de tuin op het bord. Op de redactie hebben we hele hele leuke plannen besproken voor de toekomst en inmiddels worden er regelmatig recepten van mij gepubliceerd door Oogstkoken!
.

Duurzaamheidspitch én optreden op het Duurzaamheidscafé van Alles op Groen. Foto: Willem Steenis

Duurzaamheidscafé

Ik werd in juni gebeld door Wilco van Alles op Groen. Of ik op hun duurzaamheidscafé wilde spreken over hoe ik duurzaam leven in de praktijk breng. En of ik ook wat van mijn songs wilde zingen. Wat een leuk! Dat was de eerste keer dat mijn zangcarrière gecombineerd werd met mijn alter ego Miss Beanie. Ook voor de toekomst bestaan hier plannen voor; heel leuk!
.

Bij het Vitivschap met eigenaar Martin

Vitiv

Via vriendin Esther werd ik op de hoogte gebracht van een oproep voor een foodblogger deze natuurvoedingswebshop. Ik reageerde en ik kreeg ook hier weer een hele enthousiaste reactie terug. Ik ontwikkel nu eens per drie weken een recept voor Vitiv. Ik vind het heerlijk om bezig te zijn met nieuwe recepten, dus heel leuk dat naast mijn eigen missbeaniesite en Oogstkoken nu ook Vitiv mijn recepten gaat delen!
.

Kennismaken met Anouk en praten over ‘Wat Food voor Ede Doet’. En ja dat is dus ook duurzaam leven: verregend arriveren op een afspraak. Want lekker duurzaam met de fiets (volgende keer paraplu mee)!

Wat Food voor Ede Doet

Naar aanleiding van mijn duurzaamheidspitch bij het Duurzaamheidscafé werd ik door Anouk van Wat Food voor Ede Doet gecontact. Ede en Food vormen al sinds een tijdje een heel goed huwelijk; een van de speerpunten van Ede is Food. En dat vind ik natuurlijk fantastisch. We zijn nu in gesprek over wat we samen kunnen gaan doen op foodgebied. Insteek is: lokaal, seizoensgroente, gezond en inspirerend. Precies wat bij mij past. En ook via WFVED worden mijn recepten gepubliceerd.
.

Fotoshoot op het nieuwe marktplein van Ede. Ambassadeur van Gelukkig Winkelen; here I come. Foto: Arjan van Bruggen

Ambassadeur Gelukkig Winkelen Ede

Op dezelfde dag van het telefoontje voor het Duurzaamheidscafé belde Daan Overeem mij. Of ik gehoord had van Gelukkig Winkelen. Dat had ik. Hij legde uit waar deze organisatie voor staat en we prikten een koffiedate. Wat wilde hij van mij? HIj legde in dit vervolggesprek uitvoeriger uit wat hij met Gelukkig Winkelen wil: verduurzaming, groen, events, food, maatschappelijke meerwaarde in en van de binnenstad van Ede. En omdat hij via social media inmiddels wist waar ik voor sta, vroeg hij of ik vanuit mijn functie als zangeres en food- en duurzaamheidsblogger ambassadeur wilde worden. Hoefde ik niet lang over na te denken! Events en maatschappelijke meerwaarde: daarvoor zetten wij ons al meer dan 12 jaar in met onze popschool met onder andere 10 seizoenen Popschool Jamsessies in café Subsitute. Daarnaast organiseerde ik ook jazzmiddagen in Het oude Politiebureau en werken we regelmatig mee aan andere muziekevents in Ede. Ik geloof dat muziek een onmisbaar onderdeel vormt van een kloppend cultureel binnenstadshart. Het geeft schoonheid maar verbindt mensen mensen ook met elkaar. Dat food, groen en duurzaamheid op m’n lijf geschreven is moge inmiddels duidelijk zijn. 🙂
Dus afgelopen woensdag werd ik voorgesteld als ambassadeur en mocht ik mijn duurzaamheidspitch houden. Ik zie erg uit naar wat ik allemaal als ambassadeur mag doen!
.

En dit ben ik ook: op de (tuin)bank met kussen en dekentje: bijkomen van de dag. Doseren kan je leren.

Druk druk?

Gelukkig is er geen druk wat betreft aantal uren of hoeveelheid recepten die ik aan moet leveren. Want het lijkt of ik het heel druk heb. Maar ik ben ook nog zangeres en zangdocent. En daarbij kamp ik helaas al jaren met de gevolgen van een auto-ongeluk: een whiplash. Sinds het ongeluk kan ik helaas veel minder werken dan voorheen. Miss Beanie kwam daarbij eigenlijk als een geluk bij een ongeluk. Optreden en lesgeven maakt me gelukkig en geeft me energie. Maar het zijn altijd wel piekmomenten waardoor ik helaas de dag erna altijd plat moet vanwege pijn en verminderde energie. Maar wat is het dan heerlijk als ik gewoon even van de bank af kan en een kwartiertje in mijn tuin kan scharrelen. Of dat ik mijn gedachten kan laten gaan over nieuwe recepten, smaakcombi’s, teksturen en een nieuwe insteek. Voel ik me niet goed: dan kan ik gewoon even gaan liggen. Op het podium heb ik dat namelijk tot nu toe maar niet aangedurfd haha.
Mijn leven draait om doseren, en dat gaat prima vanuit huis, waarbij ik zelf verantwoordelijk ben voor mijn weekinvulling.
.

Mijn tuin: mijn rust, inspiratie, therapie, geluk en gezondheid. Tuindorp Kolkakker <3

Moestuin

Ons tuindorp, de Kolkakkerbuurt in Ede, wordt helaas gesloopt. Ik snap nog steeds niet dat Woonstede dit heeft besloten en dat gemeente Ede zo’n uniek stukje Ede laat vernietigen. Dat betekent dat voor ons onduidelijk is waar we na de sloop van ons huis komen te wonen. Ik probeer erop te vertrouwen dat ook op onze nieuwe stek een fijn stukje oppervlakte is voor het opnieuw aanleggen van mijn moes- en kruidentuin, voor fruitbomen en -struiken en eetbare planten en onkruid.
En ondertussen blijf ik lekker recepten ontwikkelen en stappen maken. Nu ik al typende opnieuw stilsta bij wat er allemaal op m’n pad is gekomen, is een ding duidelijk: ik heb een passie, een missie en die deel ik graag met zoveel mogelijk anderen! Miss Beanie on a roll!

Kruiden en bloemen drogen

Kruiden en bloemen drogen

Kruiden drogen: ik kan er geen genoeg van krijgen: letterlijk en figuurlijk! Als vanaf maart de kruiden weer beginnen te groeien ben ik niet meer te houden. Verse kruiden uit eigen tuin op je bord: dat voelt als een enorme rijkdom. Geef mij maar een volle bos basilicum in plaats van een boeket van Fleurop. Serieus. (Fleurop? Fleur zelf op!)

Maar wat doe je als je tuin je meer levert dan je op dat moment nodig hebt? Een wintervoorraad aanleggen natuurlijk! In de afgelopen tien jaar heb ik geëxperimenteerd met het drogen van kruiden. In deze blog leg ik uit hoe jij ook kruiden kunt drogen!

1. Welke droogmogelijkheden zijn er?

Luchtdrogen

Je kunt ‘normaal’ drogen: dat wordt ‘aan de lucht drogen’ genoemd. Deze optie leg ik verder uit in deze blog. Gewoon iets ophangen of neerleggen en wachten totdat het vocht in de bladeren is verdampt!

Ovendrogen

Je kunt ook drogen in de normale oven op een lage temperatuur, of een heuse dehydrator gebruiken. Zo’n droogoven wordt veel gebruikt door mensen die raw eten. Je kunt op een relatief lage temperatuur iets drogen, waardoor het raw blijft. De structuur verandert, en bij raw food is dit een optie om iets droog en/of knapperig te krijgen.

Droogkast

Als je een fanatieke duurzame moestuinder bent met twee rechterhanden, dan heb je misschien zelf wel een droogkast gebouwd. De zon doet de rest!

Drogen in de magnetron

Drogen in de magnetron is ook een optie. Magnetrondrogen  raad ik persoonlijk af: en er verdwijnt mijns inziens teveel van de voedingswaarde. Lekker snel is het wel.

Deze opties voor het drogen met oven, droogoven of magnetron beschrijf ik níet in deze blog. Waarom niet? Ik vind het fijn om de zo duurzaam mogelijke optie te gebruiken en te gebruiken wat ik voor handen heb. Het luchtdrogen is de duurzaamste optie van bovengenoemde mogelijkheden. Er is geen extra energie nodig, en geen apparaat. Zijn de andere opties dan slechter? Nee, dat hoor je mij niet zeggen. Als je grote hoeveelheden moet drogen of weinig tijd hebt, dan is drogen in de oven of in de dehydrator veel sneller. Een bedrijf dat handelt in gedroogde kruiden zal echt mijn  manier niet gebruiken haha.

Helaas heb ik (nog) geen droogkast. Want gebruikmaken van de zon om te drogen is super duurzaam natuurlijk. Okay, luchtdrogen dus! Je hebt geen apparaat nodig. Alleen een beetje ruimte en een beetje tijd! Let’s go.

2. Welke kruiden zijn geschikt om te drogen?

In principe zijn alle kruiden geschikt om te drogen. De ene soort droogt alleen wat makkelijker dan de ander. En de ene soort houdt zijn smaak beter dan de ander. Zo vind ik bieslook en koriander het minst geschikt. Het duurt erg lang en de smaak blijft na het drogen niet goed behouden. Maar: gewoon uitproberen; jouw ervaring kan anders zijn!

3. Wanneer start je met oogsten?

Ik begin redelijk tijdig in het moestuinseizoen met snoeien van kruiden. Meestal al in mei. Na het snoeien loopt je plant namelijk gewoon weer uit; het wonder van de natuur! Totdat je kruidenplant bloeit, geeft de plant het meeste voedingswaarde in de blaadjes. Daarna zal de energie ook in de bloem gaan zitten. Dan heb je een paar opties. Laten bloeien: fijn voor de bijtjes! En je kunt de zaden ervan opvangen. Of je verwijdert de bloemen zodat de kracht naar de plant kan. Of je snoeit de hele plant terug. Ik pas eigenlijk alledrie de opties toe omdat zowel ik als de bijen profijt hebben van bloemen. Ik vang de zaden op, ik decoreer mijn eten ermee en ik geniet van de kleur en geur ervan terwijl de bijtjes lekker hun gang kunnen gaan.

Het hele seizoen door kan je – zolang je kruiden groeien – snoeien. Lekker vers door je eten heen, of in je favoriete drank. Maar natuurlijk ook om een mooie wintervoorraad aan te leggen!

Mijn lovely kruiden. Verslaafd aan verse én gedroogde kruiden! Fijne smaakmakers en een onmisbare aanvulling op je groente en fruit.
Ook ‘wilde’ planten en onkruiden krijgen een plekje in onze kasten en kelder. Smeerwortel: goed voor o.a. herstel bij kneuzing.
De oregano is er klaar voor!

4. Aan de slag

Je kunt losse blaadjes oogsten, of de takjes met de blaadjes eraan. Wat is de juiste aanpak? Die is er niet. Als mijn basilicum nog niet heel groot is, pluk ik alleen de grote blaadjes eraf en wacht ik totdat de plant is gegroeid. Dat doe ik ook vaak met de munt. Maar op een gegeven moment groeit alles zo goed, dan kan je de takken snoeien. Niet tot helemaal op de grond. Want je wilt dat de plant weer opnieuw gaat uitlopen. Altijd snoeien tot net boven het laatste of een-na-laatste blad dus.

Was de kruiden voorzichtig. Het gaat vooral om het verwijderen van het zand of een vliegenpoepje bijvoorbeeld. Ik laat de kruiden meestal even kort weken en woel er daarna voorzichtig in het waswater doorheen met mijn handen.

Laat de kruiden uitdruipen in een vergiet. Dep daarna voorzichtig af met een schone theedoek. Maar een slacentrifuge is ook handig! Jaren geleden legde ik veel kruiden te drogen. Vooral als je losse blaadjes of bloemen droogt komt deze optie om de hoek kijken. Maar als je bosjes kunt maken; ga daarvoor. Het kost minder ruimte!

Bind de kruidentakjes in een bosje. Zorg dat je niet enorme bossen maakt; waar de kruiden zijn vastgebonden komt weinig lucht en dat droogt minder goed.

Vrij van vet en stof

En dan ophangen! Het staat supergezellig in de keuken, kan ik je vertellen. Maar echt hygiënisch is het niet. Stof en vet wil je vermijden. Gebruik daarom een papieren zak (of maak er een) van onbedrukt en ongebleekt papier. Ik zorg dat ik altijd een voorraadje van gebruikte zakken of gebruikt ongebleekt papier heb. Daarnaast vind ik het ook een fijn idee als de vliegen er niet hun poepje op doen. Als ze dan toch neerstrijken; dan liever op de papieren zak!

Maak een gaatje in de bodem van de zak en trek het uiteinde van het bosje hier doorheen. Hang aan een haakje of haal er een touwtje doorheen dat je ergens aan bevestigt.

Neerleggen om te drogen

Heb je losse bladeren of bloemen? Leg die dan neer op een ondergrond die ademt. De ondergrond moet een hele open structuur hebben waar de lucht alle ruimte heeft. Dat kan een ovenrek zijn bijvoorbeeld. Leg hierop een schone droge thee- of kaasdoek (de stof moet zo glad mogelijk zijn om ‘kleven’ te voorkomen). Leg de blaadjes naast elkaar en leg hierop weer een doek tegen het stof of bovengenoemde vliegenbezoekjes.

De hibiscus. Ze behouden heel goed hun kleur. Lekker voor in de thee, maar ik ga ook met cake experimenteren.
Gedroogde bloemen; ziet er prachtig uit en je kunt er van alles mee doen. Van goudsbloem wordt o.a. calendulazalf gemaakt.
Voordat we op vakantie gingen in juli hing ik een kruidenslinger op in mijn werkkamer.

5. Waar kan je het beste drogen?

Gebruik de meest droge ruimte in je huis en vermijd volle zon. Ik gebruik hier mijn werkkamer voor. Bij ons is het op de eerste verdieping stukken droger dan beneden. Daarnaast is het ook reukneutraler dan beneden. Een kelder is dan wel weer donker, maar meestal wat vochtiger; dus dat raad ik af.

6. Hoe lang droog je je kruiden?

Dit ligt natuurlijk ook een beetje aan de dikte van je bladeren, en hoe droog de ruimte is waar je kruiden drogen. Ik hou meestal sowieso drie weken aan. Beter iets te lang dan iets te kort. Want als je kruiden toch nog niet helemaal zijn gedroogd en ze te vroeg in een potje komen, heb je kans op een muffe lucht en op schimmel.

Een test: alles moet knisperen, hard aanvoelen en de dikkere takken kunnen niet meer buigen: die breken.

7. En dan hup: in de voorraad ermee!

En dan ben je in de de laatste fase beland van je kruidendroogavontuur!

Wat heb je hiervoor nodig? Een theedoek, voldoende werkoppervlakte en glazen potten. Papieren zakjes zijn ook een optie. Weggeven in theezakjes is bijvoobeeld heel leuk. Maar het nadeel van bewaren in papieren zakken is dat papier vocht en geur aantrekt. Mijn voorkeur gaat daarom uit naar glazen potten.

Alles moet schoon en kurkdroog zijn. Je handen ook!

Ris de blaadjes van de takken. Ris boven een groot bord of een grote schaal waarin alles opgevangen wordt. Er wil nog wel eens wat wegspringen. Soms kan je beter tegen de stroom in rissen: omhoog. En soms ook gewoon mee met de richting van het blad. De kale takken kunnen op de composthoop op in de gft.

Je kunt natuurlijk bij Dille & Kamille potjes kopen. Maar ik hou van recyclen. De lege potten bewaar ik en zo af en toe neem ik een weckpot mee uit de kringloop.
Potten heb ik alle vormen en maten. En ook de labels lopen nogal uiteen. Uniformiteit? Nee danku. Diversiteit! Het blauwe label komt uit de Flow, de oregano kreeg een stukje afplaktape en het ronde label knipte ik uit een stukje gekleurd karton dat anders in de papierbak was beland.

8. Het hele blad, gehakt of gemalen?

Hou je de bladeren in tact of hak je ze fijn? Met de tijmblaadjes hoef je eigenlijk verder niet veel meer mee te doen. Die gaan bij mij zo de voorraadpot in. Maar de saliebladeren zijn groter. Aan jou de keuze of je die heel wilt bewaren (handig voor in de theepot, in plaats van gruis) of wilt fijnhakken of zelfs wilt fijnmalen.

Ik hak de oregano meestal wat fijner. De lavas ook. De rest laat ik meestal gewoon heel, en dan bepaal ik op het moment van verwerken wat ik er verder mee doe.

Malen kan ook: dat deed ik met de naalden van de rozemarijn bijvoorbeeld. Het heeft enkele voordelen: het neemt minder ruimte in, en je gebruikt er waarschijnlijk meer van. En kruiden zijn enórm gezond voor je! Dus hoe meer je gebruikt (er zijn natuurlijk altijd grenzen…), hoe beter het voor je is!

Muntbladeren zijn heerlijk in de thee, en ik vind het fijn dat ik dan geen gruis in mijn thee heb. Maar in een pastagerecht vind ik het heerlijk om gemalen rozemarijn of fijngehakte salie te verwerken. Allerlei mogelijkheden dus.

9. Labelen en bewaren

Zorg ervoor dat je je kruiden labelt. Ik had nog wel eens moeite om de hysop en de dragon uit elkaar te halen. Dan moest ik eerst ruiken. LOL. Hetzelfde gebeurde nog wel eens met mijn diverse soorten munt. Daarnaast is het ook handig om de datum erop te noteren.

Heb je nog gedroogde kruiden uit het vorige seizoen over? Als het een klein restje is, schud ik dat uit de pot, doe de nieuwe kruiden er eerst in en daar bovenop het oude restje van het vorige seizoen. Zo weet je zeker dat het oudste het eerste opgaat. Bij nog een volle pot van de oude voorraad gaat de nieuwste pot de kelder in en de oudste pot gebruik ik eerst op.

Hoe lang kan je kruiden bewaren? Heel lang! Alleen de smaak zal achteruit gaan. Jaren bewaren raad ik daarom niet aan. Heb je een enorme voorraad? Geef weg aan mensen uit je omgeving, en zorg dat je jouw eigen voorraad in het zicht houdt. Dan pak je sneller kruiden bij het koken en kom je makkelijker door je voorraad heen.

10. Kan je kruiden invriezen?

Je kunt ook prima kruiden invriezen. Dit doe ik nog regelmatig met koriander. Maar verder vind ik het fijn om zoveel mogelijk ruimte in de vriezer te besparen. De meeste kruiden worden ook slap natuurlijk, door het invriezen. Als je de kruiden daarna toch pureert of fijnhakt is dat geen probleem. Maar drogen heeft mijn voorkeur. Anders zou m’n halve vriezer gevuld zijn met kruiden!

Een ander voordeel is dat ik de kruiden niet hoef te ontdooien en dat gedroogde kruiden ook net iets leuker decoreren dan bevoren-en-daarna-weer-ontdooide kruiden. Hoewel verse kruiden meestal het mooist decoreren natuurlijk.

Mijn schoonmoeder kreeg een kruidenmix kado. De dag erna zat het al verwerkt in een versgebakken brood!
Voor de kruidenmix besloot ik om alles fijn te hakken. Je ziet hier: oregano, dragon en salie.

11. Kadokruiden

Ik zei het al eerder: als je veel kruiden hebt is het leuk om daarvan weg te geven! Ik verzamel door het hele jaar heen leuke potjes die het goed doen als kadoverpakking. Bij de kringloop vind je meestal mooie versies! Maar ook de kleine lege supermarktpotjes zijn ideaal. Het labelen is dus zeer aan te raden, zoals je hierboven leest.

Maar degene die je de kruiden kado doet zal het ook fijn vinden als je wat meer uitleg geeft. Over de gezondheidsvoordelen van je kado-oregano bijvoorbeeld. Oregano is namelijk niet alleen maar een fijne smaakmaker in soepen, sauzen, ovengerechten of dressings. Oregano pakt ook schadelijke bacteriën en vrije radicalen aan. Het vermindert het schadelijke effect van acrylamide tijdens het bakken, en werkt verkwikkend. Da’s toch een leuk weetje! En je kunt opsommen waarbij het kruid kunt inzetten. Niet iedereen is heel erg thuis in de wereld van de kruiden. Een lekker receptje erbij is natuurlijk ook altijd welkom. Nodig jezelf dan direct even uit voor een proeverij van dat gerecht, wel zo gezellig!

Augurk, komkommer of courgette inmaken

Augurk, komkommer of courgette inmaken
Ik maak al een aantal jaren komkommer en augurk in. Van slechts een paar planten heb je namelijk een enorme opbrengst. En hoewel het heerlijk is om de komkommer vers te nuttigen (check dit gazpachorecept bijvoorbeeld eens!), soms heb je gewoon bijna teveel. En dat is ook prima, want dan is inmaken een hele leuke en bevredigende optie. Dit jaar heb ik voor het eerst ook courgette ingemaakt.
Het kost al met al meestal anderhalf uur om alles in de potten te krijgen (ligt natuurlijk ook aan de hoeveelheden hè…). Dus zet een muziekje op, knoop je schort om en go!

Kruiden & smaakmakers

Naast de zure smaak van azijn is het natuurlijk lekker om kruiden en smaakmakers te gebruiken. Er zijn talloze mogelijkheden. Je kunt met verse kruiden werken, met gedroogde kruiden of met en combinatie ervan. Je kunt ook met gemalen kruiden werken, houd er dan wel rekening mee dat het water troebel wordt; iets minder esthetisch, maar wel net zo lekker.

1. De basis

Mijn basis bestaat uit azijn, water, zout, en peper. En verder gebruik de kruiden en smaakmakers die ik voorradig heb of waar ik zin in heb.

2. Verse kruiden

Hier geef ik je enkele voorbeelden van kruidenmixen:

  1. Oregano, tijm, rozemarijn. Altijd lekker!
  2. Peterselie en basilicum kan in principe ook maar de smaak kan weggedrukt worden door de azijn. Die zet ik daarom bijna nooit in
  3. Salie doe ik voorzichtig mee vanwege juist weer de uitgesproken smaak, maar een beetje erbij kan nooit kwaad! Datzelfde geldt voor dragon
  4. Of ga voor een solitaire smaak in plaats van de kruidenmix: alleen dille of alleen munt.
Bovengenoemde kruiden kan je natuurlijk ook gedroogd inzetten.

3. Smaakmakers

  1. Ik gebruik meestal ook knoflook en ui naast bovengenoemde basismix
  2. Daarnaast kan je korianderzaad, mosterdzaad, jeneverbessen gebruiken (alles of een keuze uit)
  3. Laurierblad, karwijzaad en kruidnagel zijn ook lekker
  4. Of doe een tikje experimenteel en gebruik wat anijs of steranijs!
  5. Citroenschillen vind ik ook heel lekker
  6. Wil je Oosterse tonen, kies dan voor een combinatie van korianderzaad, komijnzaad, chilipeper, kurkuma en gember (poeder of vers) en limoenblad
Je kunt alle kanten op met smaakmakers! Gebruik vooral lekker veel, de azijn kan het hebben.
Oregano gaat er standaard in bij mij. Hele bossen!

Zuur jonge!

In veel inmaakrecepten worden er behoorlijke hoeveelheden suiker gebruikt. Recepten van Miss Beanie zijn vrij van geraffineerde suiker. Zelf vind ik de zure azijnsmaak super lekker, maar je kunt ook een aantal druppels stevia toevoegen voor een meer zoet/zure augurkensmaak.

Je hebt nodig

Omdat ik niet weet hoeveel jij gaat inmaken, werk ik met ‘delen’ en verder mag jij je gevoel laten spreken! Met kruiden en smaakmakers mag je behoorlijk scheutig zijn, in verband met de azijn.
  • 2 delen azijn op 1 deel water
  • Een keuze uit bovengenoemde kruiden en smaakmakers
  • Druivenblad voor op de bodem (door de tannine blijft wat je inmaakt knapperig). Heb je dit niet: geen probleem
  • Keukengerei: 2 pannen, schone glazen potten zonder etiket of stickerresten, soda, kooktang, schone doek
Een pot homegrown & homemade augurkenreepjes: ik word hier zo blij van!
Al jaren maak ik augurken en komkommer in. Dit jaar voor het eerst ook courgette. Ik heb linten gesneden met de dunschiller. Zal heel mooi staan op een salade!
In de grote pot zit de zogenaamde aughulk: een joekel van een augurk die verscholen achter een paar bladeren tot maxivrucht was ontwikkeld! De schil is te hard en de zaden ook, dus die verwijderde ik. Heerlijk bij een sambal boontjes en zilvervliesrijst!

Aan de slag

De etenwaren

  • Was de verse kruiden, de komkommer, augurken, en/of courgettes
  • Snij de komkommer/augurk en/of courgettes in de gewenste vorm. Dit kunnen repen zijn, blokjes, rondjes. Of zoals ik dit jaar voor het eerst deed: dunne linten. Kleine augurkjes hou je in tact;  want cornichons zijn natuurlijk ook leuk!
  • Snij je repen: houd dan rekening met de hoogte van je pot. De groente moet altijd volledig de azijn-watermix staan.
  • Snij de knoflook en ui in grotere parten. De chilipeper kan je er in z’n geheel in doen of snij de peper in lange dunne repen
  • Ris de kruidenblaadjes van de takjes, fijnhakken hoeft niet
  • Zorg dat alles (droge en verse kruiden en smaakmakers) klaar staat.

Tip: ik vind nog wel eens een joekel van een vergeten augurk ergens achter de rest verscholen. Als de schil is verkleurd (gelig, rodig), dan is ‘ie heel hard en niet meer lekker. Schil de augurk dan, verwijder de zaadlijsten en gebruik alleen het zachte vruchtvlees.

De potten

  • Schat op basis van de hoeveelheid komkommers/courgettes/augurken in hoeveel potten je nodig hebt.
  • Ga zeer hygienisch te werk. Zo heel af en toe is een pot bij mij niet meer goed als ik ‘m open. Dan is er toch een bacterie bij gekomen. Gebeurt ook met wijn, het blijft een natuurproduct!
  • Kook de potten uit zodat ze steriel zijn: in een grote pan water de potten en deksels ondergedompeld 10 minuten laten koken, met een heel klein schepje soda.
  • Laat een andere pan water ook koken en spoel de potten en deksels hierin om.
  • Pak de potten en deksels uit de pan met een kooktang en laat afdruipen op een schone doek.
(Je kunt ook sterilliseren in een hete oven of in de afwasmachine. Maar uitkoken is voor mij de meest duurzame optie en ik heb sowieso geen afwasmachine).
Maak een schatting; hoeveel azijn/watermix heb je nodig om de potten af te vullen? Als je te weinig hebt kan je altijd snel bijkoken dus liever iets te weinig dan teveel zou ik zeggen. Kook de azijnwatermix met het zout en peperkorrels.
  • Leg ondertussen op de bodem het druivenblad – als je die hebt – en daarop de diverse verse en gedroogde kruiden en smaakmakers
  • Vul de pot met de augurk/komkommer/courgette. Zorg dat er een rand van 1 centimeter overblijft
  • Haal de azijnmix van de kook en vul dan direct de potten op tot 1 centimeter onder de rand. Tik de pot een paar keer op het aanrechtblad zodat de eventuele luchtbellen aan de oppervlakte komen
  • Draai het deksel direct goed dicht en keer de pot direct om. Dit alles moet snel in verband met de hitte en het vacuüm trekken
  • Laat de potten een paar uur op de kop staan. Na een tijdje hoor je een plop en kan je de pot weer omdraaien
  • Noteer de datum van het inmaken en de ingrediënten op een etiket.

Geef de potten minimaal 2-3 weken de tijd zodat alles goed in de groente trekt. De ingemaakte groente kan je zeker wel een jaar bewaren. Geweldig hè!!!

Als je dit eenmaal een keer hebt gedaan, kan je het die keer erna eigenlijk wel zonder alles goed te lezen. Smaakmakers en hygiënisch te werk gaan zijn eigenlijk de twee belangrijkste zaken.
Succes! Ik weet zeker dat wanneer jij je pot augurken op zuur opent je een hele grote zoete glimlach krijgt.
Schrijf op een label of etiket wat de inmaakdatum was. En de ingrediënten; want dat ben je over een paar maanden anders waarschijnlijk vergeten!

Mijn potloden – even mijmeren

Mijn potloden – even mijmeren
In mijn mand met papierwaren zit ook een klein doosje met potloden. “Himself the Elf” staat er op de voorkant. Ik kreeg dat ooit toen ik waarschijnlijk een jaar of 8 was. En nu, de veertig gepasseerd, heb ik dat doosje nog steeds. Nu moet je niet denken dat ik alles uit mijn kindertijd bewaar. Ik heb nog wat tekeningen, een oud serviesje, wat rapporten en een poezie-album, naast fotoalbums die vertellen over heel veel mooie en dagelijkse kostbare momenten.
 

Mijn eigen tekensetje. Ik herinner het me nog zo goed. Op ieder potloodje een elfje in de kleur van het potlood. De lichtblauw gebruikte ik, zo te zien, het minst. Of de punt brak niet zo snel af, dat kan natuurlijk ook.

Toen ik net weer een papiertje nodig had zag ik mijn ‘tekendoosje’ weer. Nog steeds in de originele verpakking. Het gummetje er ook nog steeds in, maar de puntenslijper is verdwenen. En opeens herinnerde ik weer hoe ik me voelde toen ik dit kado kreeg. Toch alweer 35 jaar geleden, maar dat gevoel van toen ga ik waarschijnlijk nooit meer vergeten. Ik dénk dat ik dit met Sinterklaas kado kreeg, maar het kan ook op mijn verjaardag geweest zijn. Wat was ik blij met dit kado; het was helemaal van mij! Mooie kleurtjes, een gummetje met een print, een puntenslijper in een glimmende verpakking met een print van twee knuffelende elfjes erop, die me nog steeds heel tevreden en blij aankijken. Ik hield mijn potlodenschat goed in de gaten: er mist tot de dag van vandaag geen enkel potloodje, ontdek ik net. Vroeger werd er wat minder met kado’s gesmeten dan heden ten dage. Althans: dat idee heb ik. Kan ook aan je omgeving liggen, het gezin waarin je opgroeide.
Toen ik geboren werd, was de wederopbouw van (na) de oorlog al grotendeels voltooid. Ons land werd steeds welvarender, en dat nam in alle decennia die erop volgden alleen maar toe.

De kadootjes(over)vloed

We kregen vroeger heus wel kadootjes met onze verjaardag en met Sinterklaas. Maar enorme hoeveelheden waren dat niet. De aanschafprijs van de kadootjes die we kregen was ook niet torenhoog. Mijn eerste ‘dure’ kado was op m’n dertiende een gitaar, en daar moest ik nota bene nog de helft van meebetalen (werd me bij het overhandigen van het kado meegedeeld, echt waar, LOL).
Ik merk dat ik ouder word. Want als ik ouders om me heen hoor zeggen: “Ik moet nog wat extra kadootjes kopen want dit kadootje kostte maar een tientje”, dan krommen mijn tenen in de vorm van een vraagteken en rol ik intern met mijn ogen. Wat érg dat we zo ver zijn gekomen. We moeten dus minstens aan een bepaald bedrag komen. Want anders? Dan is je kind niet tevreden? Of vind jij dat je je kind tekort doet? Of ben je bang wat andere ouders denken van jouw schamele tien-euro-kado? Dan voldoe je niet aan het predikaat ‘goede ouder’?

Welvaart: we love it

En dan is alles ook nog eens heerlijk goedkoop geworden, dankzij kinderardbeid, onderdrukking van fabrikanten in een ver buitenland, het gebruik van goedkope, minder duurzame materialen. We rennen in groten getale naar de Action en andere prijsknallers. Wat kan je daar veel kopen voor weinig! En ondertussen betalen we daar een te hoge prijs voor, zucht onze aardkloot.
Door onze welvaart – waar ik zelf enorm van mee geniet; we hebben nergens tekort aan en ik vind dat fantastisch – wat ik nodig heb schaf ik gewoon aan! – zijn we het heel erg normaal gaan vinden om veel te hebben en veel te kopen. En omdat alles toch lekker goedkoop is hoeven we meestal niet twee keer na te denken. En als het niet meer leuk is, of (te) snel kapot gaat, laten we hier amper een traan over. Dan kopen we toch gewoon weer iets nieuws? Action om de hoek! We vinden het inmiddels doodnormaal.
Mijn moeder vertelde een keer dat vroeger de panty’s met de hand gemaakt werden. Ze werkte toen ze jong was een tijd in een pantyfabriek. Als zij een nieuwe panty kocht kostte dat een weekloon. EEN WEEKLOON!!! Dat kan je je nu niet meer voorstellen. Zuínig dat ze met haar panty deed! En zodra de panty een mankement vertoonde werd de panty hersteld. Die ging pas als ‘ie tot het laatste draadje afgedragen was richting prullenbak. Dat hoeft nu niet meer want je koopt voor een prikkie weer een nieuwe joh.

Irritatiegrens al bereikt?

En dan kijk ik weer naar mijn tekendoosje, in originele verpakking. Het plastic hier en daar vergaan, en ik vraag me af of de potloden het nog doen. Maar oh, wat was ik blij met dit kadootje. Want ik kreeg niet zo vaak kadootjes. En ook niet zoveel. Ik koesterde mijn potlodenschat, en plakte er een sticker met mijn naam op, zodat iedereen zou weten dat het van mij was. Nu mesten ouders regelmatig de kamers van hun kinderen (en van zichzelf haha) uit, bewapend met een flinke rol vuilniszakken. Er is bijna geen doorkomen meer aan anders. (Begin ik je al te irriteren? Goed zo; dat betekent hoogstwaarschijnlijk dat ik iets heb geraakt bij je. Ik hou van prikkelen: lees alsjeblieft nog heel even verder?)

Overvloed is GOED

Staan we nog stil bij wat we hebben? Bij wat we verkwanselen, aanschaffen en achteloos weer naar de kringloop brengen of in de kliko dumpen? Of heb jij jouw variant op mijn potloden van “Himself the Elf”, die je koestert; hoe klein het ook is? “Nou zeg, wat een moraliteitsridder ben jij,” denk je misschien wel, terwijl je geneigd bent mijn duurzaamheidsblog weg te klikken. Want jij bepaalt toch zeker zelf wel wat je koopt, en hoeveel, hoevaak en waar? En ja inderdaad, dat doe jij. En dat mag ook. Maar mag ik dan mijn mijmerblogje deze mooie wereld inslingeren met de wens dat we gewoon wat minder, maar wel bewuster kopen? En dat wát we kopen gewoon prachtig, mooi, duurzaam is en ons blij en dankbaar maakt? Ja, zeker; duurzame producten zijn echt wel wat duurder. Of iets minder kado’s: dat is misschien best wel even wennen, als je normaal de kerstboom bijna niet meer kunt zien. LOL.
Nu ben ik bijvoorbeeld op zoek naar een duurzame yogalegging. Drie keer zo duur dan de hippe leggings via Zalando. Aan mij de afweging of ik het kan en wil betalen. En er misschien iets anders voor moet laten. Maar laten we asjeblief onze kinderen, en mensen om ons heen bewust maken van kwaliteit en niet van kwantiteit. Dat het om het gebaar gaat en niet om de hoeveelheid of de frequentie. Wees vooral gul in het geven van knuffels, qualitytime met je kinderen en met je geliefden. Strooi gul rond met complimenten, steun, hulp en onverdeelde aandacht, of kom op de proppen met een beleveniskado, of een doe-kado.  Over duurzaamheid gesproken: daar kan geen kadootje van de Action tegenop.

Je bezittingen koesteren: er zuinig mee omgaan en niets voor lief nemen. Dat maakt me dankbaar en nederig. En steeds minder bij de Action en andere niet duurzame winkels kopen: dat geeft een voldaan gevoel. 😀

Zuinig en bewust leven

Zuinig en bewust leven
Zuinig en bewust leven zonder een geitenwollensokkeninstelling. Kan dat? Ik weet het niet. Maar het maakt me ook eigenlijk niet zoveel uit. Ik word in ieder geval steeds enthousiaster (en fanatieker…) in zuinig, duurzaam en bewust leven.
In mijn omgeving worden er nog wel eens hier en daar wat wenkbrauwen opgetrokken als ze me bezig zien. Vroeger was ik bang dat ik net zo zonderling als mijn vader en moeder zou worden. Ik geloof dat ik aardig op weg ben met het levensmotto van zuinig, bewust en duurzaam leven.
Ik denk veel na over bewust leven. En naar aanleiding van een mooi artikel in Flow Magazine besloot ik maar eens wat gedachtenspinsels op digitaal papier te zetten. Op mijn post hierover op Facebook reageerde vriendin E mooi: zuinig leven hoeft in ons geval niet niet meer vanuit armoede, maar vanuit overvloed, vanuit een keuze. Dat is een hele luxe. Want verplicht zuinig moeten leven: dat ken ik ook. Er waren tijden dat ik net aan genoeg geld had voor de huur en een paar gulden per maand had voor eten. Ik at het goedkoopste wat er was. Dat was vaak witte rijst, winterpeen en witte kool. Een heel brood: daar moest ik een week mee doen. En in de zomer begon dat brood nog wel ’s voortijdig te schimmelen. Een vriezer had ik niet. En in de koelkast bewaren: daar dacht ik toen niet aan haha. Dus de ontstane schimmel sneed ik er uit want een andere keuze had ik niet. Ik weet wat het is om te bedenken welke van de drie of meer belangrijke aankopen ik het beste kon doen van die ene gulden.

Vroeger moesten we zuinig zijn

Mijn moeder was, en mijn vader is heel zuinig. Hoewel ze het niet arm hadden smeten ze geen geld over de balk. Want mijn vader is voor de oorlog en mijn moeder was van net na de oorlog. Zij weten van hun kindertijd wat armoede, honger en kou is. En ze zijn ook in de jaren later toen er meer geld was zuinig blijven leven. Een etentje met z’n tweeen waar je EU100 of meer voor neertelt; daar deed mijn moeder niet aan. Niet dat ze schrieperig was, maar ze kon net zoveel genieten van een harinkie van EU 2,50 van de visboer verderop. Een kopje waarvan het oortje is afgebroken lijmde ze met veel geduld. En omdat ze van haar kleine aow-tje goed kon rondkomen was er altijd geld om te geven aan heel veel goede doelen. Mijn moeder ving haar douchewater op en spoelde daar het toilet mee door. Om maar eens een van haar 1537 sustainable duurzame life hacks te noemen. Mijn vader eet oud overgebleven brood van de bakker en heeft niet eens warm water in huis.
Ik leerde van mijn moeder: zuinig zijn met wat je hebt, en wat stuk is kan je proberen te repareren. Ookal is het in de winkel vaak snel(ler) gehaald of besteld en kost het tegenwoordig vaak geen drol meer. Dat is namelijk niet de enige reden om zuinig en bewust te leven. Want zuinig zijn met grondstoffen zijn we een beetje vergeten door alle goedkope producten.
En ik? Ik geniet van luxe maar leef zo bewust mogelijk en hou niet van verspilling. Soms omdat het geld scheelt. Soms omdat het beter voor het milieu is. En altijd omdat het bij mijn levensmotto past. Ik hou niet van materiele overdaad in het algemeen. Een bomvolle moestuin daarentegen geeft me veel fun! Duurzame life hacks vinden geeft me een enorme kick!

een mooi artikel in Flow Magazine

De keerzijde van welvaart

We zijn in ons mooie land over de decennia heen een stuk rijker dan een halve eeuw geleden. Toen moesten we een broek herstellen omdat een nieuwe kopen gewoonweg te duur was. Dus dat deden onze ouders en voorouders. En toen we meer begonnen te verdienen konden we er ook voor kiezen om gewoon een nieuwe te kopen. En alles werd relatief ook goedkoper doordat veel producten geïmporteerd werden uit het goedkopere buitenland.
We zijn meer gaan kopen en consumeren. Dat geeft best een gevoel van rijkdom en luxe. En daar houden we van. En ik denk dat er bij onze toenemenende welvaart er bij heel veel van ons een denkfout is ingeslopen. Dat bij het groeien van onze besteedbare inkomen we ook een groter huis willen hebben. Met een grotere auto. En een verbouwing. En meer of luxere vakanties. En meer bezittingen. En toch een nieuwe keuken. Gewoon omdat het kan.
Is dat dan altijd maar verkeerd? Nee, dat hoor je mij niet zeggen. Maar laten we even deze vraag stellen aan onszelf: is het logisch dat bij een hoger inkomen ook mijn uitgavepatroon mee omhoog gaat? Vroeger dacht ik: als we een huis gaan kopen moet het een groot huis zijn. Maar we zijn en blijven met z’n tweeen. Opeens dacht ik: dat moet ik ook allemaal schoonhouden. En dat grote huis moet ook warmgestookt worden in de winter. En dat huis moet onderhouden worden. Meer energie- en grondstoffenverbruik. En is het wel zo nodig?
Als ik zou mogen kiezen dan zou ik echt wel graag een grotere keuken willen. Een een grotere moestuin. Maar ik ben allang niet meer van het automatisme dat alles groter en beter moet als het financieel wel mogelijk zou zijn.

Een vaak onbewuste denkfout

Die denkfout geeft namelijk ook een druk: een groter huis dus een hogere hypotheek. Een dagje minder werken om je aan je hobby, een goed doel, je familie of iets anders te verbinden is dan helemaal niet zo makkelijk. Terwijl er meer is dan werken om je inkomen binnen te halen.
Kijk; ik hou van mijn werk! Maar ik hou ook van leuke uitstapjes, me verliezen in mijn hobby, borrelen met vrienden, hangen op de bank en mijn familie bezoken. En als ik dan geen 50 uur per week werk heb ik daar meer tijd en energie voor.

Ben jij bewust van jouw ecologische voetafdruk?

Ik hoop ook met mijn duurzame instelling bij te dragen aan een minder grote ecologische voetafdruk. Want lieve mensen, we hollen onze aardkloot behoorlijk uit. Een katoenen shirtje is zo gekocht. Maar katoen verbouwen en op de reguliere manier verwerken geeft een behoorlijke aanslag op het milieu. Een gaatje in een shirt probeer ik dus zo netjes mogelijk te dichten. Ik stop ons ondergoed zolang het nog zin heeft en ik koop niet zomaar een kledingstuk omdat het leuk en lekker goedkoop is. Ik vond het jarenalng een sport om mijn schoenverzameling flink te doen laten groeien. Maar nu ben ik blij met een paar kwalitatieve goeie (én hippe!!!) schoenen en laat ik me steeds minder vaak verleiden door een nieuwe aankoop.

Ontspullen geeft ruimte in je hoofd en huis

Ik lees vaak dat het overboord gooien van ballast (in je hoofd en je huis) bevrijdend werkt. En dat snap ik wel. Ontspullen: dat was in 2016 volgens mij HET woord. En het voelt lekker! Je huis uitzoeken, veel naar de kringloop brengen, zodat we bijdragen aan hergebruik. En gewoon minder vaak wat kopen. Want een groot deel van onze inkopen zijn gestuurd door slimme psychologie in advertenties en winkels. Veel van wat we aanschaffen blijkt een impulsaankoop te zijn.

Zuinigheids- en duurzaamheidstips

Okay. Nu wat praktische tips na deze bloemlezing.
  • Ga mindful en dus voorzichtig met je bezittingen om. Het blijft hierdoor langer mooi en goed. Het gaat minder snel stuk en het raakt minder snel zoek.
  • Vraag je bij het bijna overgaan tot een aankoop af: heb ik het echt nodig? Kan ik er ook zonder mee?
  • Probeer te lenen of te ruilen als het om een product gaat dat niet niet heel vaak nodig hebt.
  • Ga langs bij de kringloop of zoek op marktplaats.nl
  • Zoek een creatieve oplossing met wat je al in huis hebt.
  • Kies voor een kwalitatieve en duurzame aankoop en ga niet alleen voor een goedkope korte termijndeal.
  • Kick af van emotionele aankopen en mest in plaats daarvan een keer je keukenkast of kledingkast uit. Muziek op 10 en gaan! Geeft een veel beter gevoel.
  • Maak er een sport van om niet iets nieuws aan te schaffen omdat je dat nu eenmaal altijd deed. Koop dus nu een keer geen nieuwe iPhone zodra ‘ie uitkomt, je kunt er echt wel iets langer dan een jaar mee doen. Ermee bellen blijft mogelijk; ook als er een nieuwe versie uit is. #cynisch
  • In plaats van te steigeren en te denken: ja hallo, jij rare; kan ik nu niets meer aanschaffen en is een groter huis volgens jou nou echt onnodig? Of roepen dat iedereen dan wel in een hutje op de hei kan gaan wonen –  kan je jezelf afvragen: wat kan ík doen? De verwarming een halve graad lager? Minder vaak de auto pakken? Minder voedsel verspillen? Zuiniger met m’n telefoon doen? 15 paar schoenen per jaar kopen in plaats van 25? Afkicken van mijn koopverslaving?

Zuinig leven is niet altijd goedkoop

Dit zuinige leven zorgt niet altijd voor een dikkere bankrekening overigens. Want wat ik koop is meestal wel duurder. Ik kies niet meer zo snel voor een C&A of New Yorker shirt van EU 5 dat een jaar meegaat. Een fair trade bamboeshirt kost EU 30 in de sale, maar daar ga ik dan ook echt jaren mee doen. Dus op lange termijn zal het op veel vlakken wel schelen! Moedertje Aarde zal veel meer hebben aan duurzaam en bewust leven. Ik hoop dat je meedoet met me en mij inspireert in wat ik nog meer kan leren van jou!
Zo zie je maar; als je bewust in het leven staat en meer gaat leren en ontdekken over duurzaamheid, zie je dat dat op heel veel vlakken voordelen heeft.

Overdaad.

Ja graag in knuffels, liefde,

aandacht, zorg en creativiteit

alstublieft.

 

Besparen: Je eigen goudmijntje aan gezonde ingrediënten in huis

Besparen: Je eigen goudmijntje aan gezonde ingrediënten in huis

Hoe super is de super?

Ik vind het een sport om zo afwisselend, makkelijk, effectief, lekker en duurzaam mogelijk te koken. Dat vraagt wel wat creativiteit, maar gelukkig zit die creativiteit in onze familiegenen. Koken met pakjes en zakjes: het wordt steeds meer mensen duidelijk dat dit niet de enige mogelijkheid is. Thank God! De  voedingsindustrie wilde ons laten geloven dat dit makkelijk is. En daar is wat voor te zeggen. Jus maken van een zakje en gekookt water is ook best makkelijk. Maar voeding die ontwikkeld wordt in een laboratorium, waar heel veel E-nummers voor nodig zijn om dit smakelijk te krijgen: willen we dat nog wel?

Makkelijk en effectief voor mij betekent: binnen handbereik. En daarom deze blog. Hoe kan jij in en rond jouw keuken goeie smaakmakers en ingrediënten voor een makkelijke duurzame maaltijd of snack voorradig hebben? En waarmee je dan ook nog ’s geld bespaart en bijdraagt aan een duurzame maatschappij! Continue reading please…

A) Eten over? De vriezer in!

De vriezer. Ik kan niet zonder mijn vriezer. Ik vries echt bijna alles in. Naast de standaard ingevroren vleespakketjes, groente en vriesfruit vind je pakketjes kokosmelk, amandelmelk, restjes jus, porties rijst, stukken cake, en nog veeeeel meer. Als je mijn vriezerinhoud zou zien, zou je keihard moeten lachen denk ik. Er gaat zo min mogelijk de prullenbak of gftkliko in.

Labelen

Alles of staat bij een goeie vriezerorganisatie. Goed labelen is dus een must, want anders kan je alsnog van alles weggooien als je na een jaar of langer allemaal uitgedroogde pakjes met onherkenbare inhoud in de vriezer vindt.

Ik label dus alles wat ik invries: van kruidenpakketjes tot ingevroren maaltijden. Of dat nu in zakje of bakje is. Handige tip: gebruik schilderstape! Daar kan je makkelijk op schrijven en het plakt op zakjes en bakjes. Ik noteer de datum en inhoud en soms nog wat aanvullende info indien nodig.

Onze drie vrieslades hebben hun eigen inhoud, dus ik weet altijd in welke lade ik moet zijn. Zoet, fruit, brood in de bovenste la. Kruiden, groente, voorgekookte maaltijden altijd in de tweede lade. Vlees, vis, jus en sauzen in de onderste lade.

Wat kan je invriezen?

Ik vries veel in wat ik over heb. Weggooien is in principe geen optie bij mij. En daarnaast koop ik ook regelmatig groot in: wat er in de aanbieding is, of wat er op de markt wordt afgeprijsd neem ik graag mee! Gelukkig heb ik grote fietstassen, en daar maak ik dus graag gebruik van.

Eén of twee dagen per week eet ik in onze popschool: de dagen waarop ik zangles geef. Ik weet dat ik voor die dagen eten kan voorbereiden zodat ik op de dag zelf niet heel uitgebreid aan de kook hoef. Maaltijden of een deel ervan uit de vriezer vissen is ideaal en tijdbesparend.

miss beanie bevroren fruit1. Fruit invriezen

  • In de supermakt is veel vriesfruit te koop. Zelf vriesfruit maken kan natuurlijk ook. Ik koop bijvoorbeeld graag afgeprijsde bananen. Of een doos mango’s van de markt. Of vries ik ladingen met zelf geoogst fruit uit de tuin (rauw of gekookt) in.
  • De schil van biologische citroenen zijn ideaal om in te vriezen. Die kan ik dan op een later tijdstip gebruiken om een cake mee te pimpen. Of gooi ik in een pastasaus, door een dressing of een heerlijke kop gemberthee bijvoorbeeld.

2. Smaakmakers invriezen

  • Jus en saus
    Ik ben niet heel goed in jus maken. Maar als het lukt, en ik heb niet alles opgegeten, dan vries ik een- of tweepersoonspakketjes in. Op het moment dat ik geen vlees bij de maaltijd heb maar wel graag iets sauzerigs erbij wil hebben kan ik makkelijk een pakje opdiepen.
    Kokosmelk, crème fraiche: in de vriezer ermee! Tenzij ik een grote pan van iets maak, gebruik ik bijvoorbeeld nooit een hele verpakking crème fraiche.
  • Kruiden en smaakmakers
    Veel kruiden kunnen goed worden ingevroren. Ik was de kruiden goed, hak het eventueel en maak kleine pakketjes. Kruiden die je goed kunt invriezen zijn bijvoorbeeld: lavas, peterselie, koriander, oregano. Let er wel op dat ze niet meer als garnering gebruikt kunnen worden. Daar kan je het beste verse kruiden voor gebruiken.
    Kruiden invriezen in ijscubes met olie is ook heerlijk! Een goeie smaakmaker voor een saus of pasta!
    Gember en knoflook kunnen prrrrima worden ingevroren. Haal de knoflookteentjes los en bewaar ze in een (gelabeld!) bakje. Snij de gember in stukken en bewaar deze in een bakje.
    Ik ben een enorme curryfan. De basis van een curry: de pasta, maak ik voor een aantal keer. Het kost weinig moeite om iets extra’s te maken. Ik vries kleine porties in en heb dan binnen een handomdraai een heerlijke curry klaar met homemade currypasta!


3. Groente invriezen

Verse groente (uit de tuin, van de markt, in de afprijs) gaan bij ons regelmatig linea recta de vriezer in. Een voorbeeld daarvan is courgette en bloemkool. Blancheren is ook een optie.
Maar ook als ik na het koken te veel heb (of bewust extra heb gekookt) gaan er porties de vriezer in. Ik vries meestal eenpersoonsporties in: dat vind ik handiger dan grote bonken. Het ontdooit makkelijker en ik kan beter doseren.
Let op: niet alle groente gaat er qua smaak op vooruit. Courgette of bloemkool bijvoorbeeld gebruik ik dan het liefste in een curry of groentesaus, en niet als enige groente bij de maaltijd. Geblancheerde snijbonen daarentegen vind ik prima bij een pureetje van knolselderij en aardappel. Ook aardappels of aardappelpuree mik ik graag in de vriezer.

En wat dacht je van een restje paprika, waarvan je een week ervoor niet wist wat je ermee moest doen? Idem met champignons, een restje prei, of verzin iets. Rauw de vriezer in: en je maakt er een heerlijke lots- in-the-fridge-maaltijd mee.

Je ziet het: kleine beetjes groente zijn prima om in te vriezen. Maak er minimaal eens per maand een lekkere soep of groentesaus of curry van. Of wat dacht je van groentepasteitjes? Shame to waste!

4. Overig in te vriezen
Cake, nog af te bakken koekjesdeeg, (glutenvrij) brood, homemade crackers: hup, allemaal in de vriezer. Een pak afgeprijsde biomelk (gebruik ik te weinig om goed te houden) kook ik en vries ik in kleine porties in. Zo houd ik alles ‘vers’ en gebruik ik alleen wat ik nodig heb.

Zorg dat je je producten geen jaren bewaart. De smaak wordt er niet beter op. Plan daarom eens per maand een vriezerverzamelmaaltijd. Daar word je enorm creatief van want je moet koken met wat je vriezer je levert! Nice!

B) Inmaken

miss beanie voedsel inmakenInmaken van voedsel was vroeger heel normaal. En het komt nu ook weer in de belangstelling! Het kost wat voorbereiding om je voeding op deze manier lang houdbaar te maken. Maar als je duurzamer wilt leven, hoort voeding en hoe je dit bewaart, er ook bij. Vroeger ging er een groot deel van ons geld en onze tijd op aan onze voeding. Er was schaarste dus er werd veel bewuster omgegaan met voedingsmiddelen, en het conserveren ervan. Helaas is door het grote aanbod en de (te?) lage prijzen iets in ons systeem veranderd waardoor we makkelijk inkopen en weer weggooien.

Inmaken, wecken of fermenteren: daardoor houd je je eten langer houdbaar. Als je een grote voorraad groente hebt dankzij je moestuin of een goeie deal op de markt kan je hier lang van genieten als je invriest en/of inmaakt.

Ik vind het heerlijk om te weten dat ik op deze manier geld bespaar. Dat geef ik dan graag uit aan een heerlijk dagje uit, een schoonheidsbehandeling of ik maak iemand anders blij mee met wat extra geld. En de gedachte dat ik deels zelfvoorzienend ben spreekt iets van een overlever in mij aan waarvan ik heel blij word. Ik zeg ‘iets’,
want anno 2015 weet ik niet heel goed wat zelfvoorziening is denk ik…

Maar even weer on topic! Een blog over fermenteren en inmaken komt ook op Miss Beanie! Tot die tijd een paar tips.

  • Fermenteerkoning Christian Weij heeft een geweldig boek uitgebracht over fermenteren: ‘Verrot lekker’ en geeft regelmatig workshops over fermenteren
  • Op deze website lees je veel info en tips over inmaken
  • En lees alles over wecken door twee enthousiastelingen

C) Drogen

Je kunt fruit drogen, maar daar heb ik me nog niet aan gewaagd. We hebben een klein keukentje, maar als we ooit nog ’s ruimer gaan wonen schaf ik als eerste een dehydrator aan!

miss beanie kruiden drogenKruiden drogen doe ik heel vaak. Scheelt me echt enorm veel geld; ik hoef amper meer naar de groenteman of super toe voor kruiden. Sommige kruiden telen wij zelf niet en haal ik bij de biomarktman of toko.

Ik ben dol op koken met kruiden. Bouillonblokjes gebruik ik niet meer. Ik heb minder zoutbehoefte en proef het aroma van de kruiden beter. Of het nu om een soep, een saus of een dressing gaat: er gaan altijd kruiden in! Vers uit de tuin, uit de vriezer of de gedroogde variant.

Momenteel hangt er een slinger spaanse pepers te drogen. De gedroogde pronkbonen zijn net in een pot gegaan en er staan potten oregano, salie, tijm en stevia op de keukenplanken. Ik snoei en voed ze regelmatig bij in de zomer. Dat geeft een goeie opbrengst waar we maandenlang plezier van hebben.

Tips over hoe je kruiden kunt bewaren lees je in mijn kruidenblog.

Do it!

Ik moedig je aan om MINDER te verspillen en MEER te gebruiken! We gooien gemiddeld jaarlijks 50 kilo aan voedsel weg per persoon. Dat kan en moet echt anders!
Het is superleuk om creatieve oplossingen te verzinnen, om heerlijk eten binnen handbereik te hebben. Wetende dat je geld en grondstoffen bespaart en bijdraagt aan een duurzamere samenleving.

En dan tot slot enkele duurzaamheidtips die zijlings met dit onderwerp te maken hebben:

  • Bezoek je een restaurant? Bekijk of de aangeboden side dishes (patat bij je hoofdgerecht terwijl je aan de risotto genoeg hebt) wel wilt hebben. Zo niet: laat de keuken weten dat je er geen gebruik van maakt. Scheelt weer weggooien!
  • Heb je na een heerlijk diner in een restaurant over? Vraag of je de left overs in een bakje (doggy bag) mag meenemen. Ik krijg de meest uiteenlopende reacties van de bediening. Volgens sommigen is het niet toegestaan in verband met risico op een claim (voedselvergiftiging). Anderen hoef ik het niet eens te vragen en bieden het zelf aan!! Stap over je schaamte en vraag het gewoon.
  • Informeer of er in jouw omgeving bijvoorbeeld een stop-voedselverspillingfacebook is.
  • Check bij de voedselbank of jij hen kunt helpen met jouw te grote voorraad
  • Praat met anderen over duurzaamheid en verspilling. Veel mensen zijn niet eens bewust van wat verspilling inhoudt. Het staat te ver van ons bed. Een ons gehakt weggooien voel je misschien niet direct in je portemonnee. Maar dit onsje gehakt heeft enorm veel grondstoffen gekost. Bekijk het filmpje van Lubach maar eens. Hilarisch en heftig tegelijkertijd!

Ik vind het zelf superleuk dat ik van alles in mijn keuken, vriezer en kelder heb waar ik regelmatig gebruik van kan maken. Ik ben veel minder afhankelijk geworden van de supermarkt, en bespaar er geld mee. Succes met je eigen duurzame smaak- en voedingsgoudmijntje binnen handbereik.

Laat vooral leuke tips achter!

Denk groot. Begin bij jezelf

Tips voor minder voedselverspilling

Zullen we dit nu weggooien of volgende week?

“Zullen we dit nú weggooien, of volgende week?” Ooit hoorde ik deze hilarische opmerking. Je bewaart een kliekje, maar uiteindelijk belandt het alsnog een paar dagen later in de kliko. Herkenbaar voor iedereen, no doubt about it. Maar we gooien met z’n allen dus tonnen voedsel weg. Niet echt duurzaam, en ook nog ’s jammer van het geld. We zijn een beetje verwend geraakt. Voedsel is redelijk goedkoop voor ons, dus ach, we kopen wel weer nieuw. Maar als je ’s wist hoeveel grondstoffen er verloren gaan, los van het daadwerkelijke voedsel dat we weggooien. Grondstoffen die nodig waren om dit product bij jou thuis te krijgen.

Om te voorkomen dat je uiteindelijk toch nog voedsel weg moet gooien, de week nadat je ’t besloot te bewaren is het nodig om een plan de campagne te hebben. Smijt niet zomaar alles in je koelkast of vriezer. Maar gooi het ook niet zomaar weg in de prullenbak. Hier zijn vijf handige tips om in je eigen keuken voedselverspilling tegen te gaan.

1. Labelen

Als je restjes of half aangebroken verpakkingen bewaart, zorg dat je ’t labelt, net als in de professionele keuken. wanneer gemaakt/aangebroken. Ik heb schilderstape in de keukenla: makkelijk beschrijfpaar, plakt goed, is makkelijk te verwijderen en het scheurt makkelijk. Op die manier hou ik bij wat ik in de koelkast en vriezer heb en van wanneer het is.

2. Bundelen: op één plek bewaren

Zorg dat je je geopende verpakkingen, kliekjes en restjes vervolgens allemaal bij elkaar bewaart, en niet kriskras door de koelkast. Ik bewaar alles op de onderste koelkastplank. Daar is het ook het koelste. Als ik lunch maak, of ga koken voor het avondeten bekijk ik wat ik op deze plank heb staan. Belangrijk is: hou dagelijks in de gaten wat je in de koelkast (en op de fruitschaal) hebt liggen.

Vroeger aten we wel eens een boerenkoolprak op de boterham. Herkenbaar of waren wij toen al duurzaamheidsfreaks?  Een lekkere salade maken met een wok- of pastasausrestje, en wat verse rauwkost erdoorheen is eigenlijk altijd gewoon een voltreffer! Zo voorkom je dat je halve eenpersoonsporties (want wat moet je nog met zo’n klein beetje) weggooit.

3. Vriezen

Soms weet je dat je een aangebroken verpakking niet binnen een aantal dagen opnieuw gaat gebruiken. Niet alle ingredienten lenen zich om regelmatig te gebruiken. Soms kook ik 3 x per week met kokosmelk, soms drie weken niet. Soms ben ik veel van huis, en weet ik dat ik weinig tijd kan doorbrengen in de keuken. Daarom vries ik producten waarvan ik weet dat ik die niet snel zal gebruiken in. Ik maak er platje pakjes van (dat ontdooit handig en je bespaart ruimte) en label deze.

Halve maaltijden, een portie pasta zonder saus, een paar aardappels, citroenschillen (bio!), ik bewaar het állemaal in de vriezer (als ik weet dat ik het niet in een paar dagen tijd op maak). Ik vind het echt doodzonde om kleine restjes weg te gooien als je weet dat je dit op een kliekjesdag in een handomdraai tot een heerlijke maaltijd kunt omtoveren.

En een volle vriezer kost minder energie: nog eentje voor een duurzamer leven!

4. kliekjesdag

Als je veel restjes hebt: een kliekjesdag plannen! Kan van zowel koelkastrestjes als vriezrestjes (want die wil je niet 2 jaar in je vriezer bewaren…). Het geeft soms bijna een tapasgevoel, al die verschillende gerechtjes op tafel. Op deze manier hou je je koelkast overzichtelijk en ben je in 1 keer van je kliekjes ‘af’.

Maak een omelet, beleg de helft van de nog niet helemaal gare omelet met kliekjes groente, woksaus, aardappels, etc, klap dicht en laat verder garen. Een feestje!

Een soepje met restjes van diverse groente, aardappel, rijst, peulvruchten, rauw of al gekookt: joh…! Hemels. Als je genoeg ruimte in je vriezer hebt gebruik je een plastic bak om steeds groente en andere soepwaardige restjes in te bewaren. Je gebruikt minder plastic (beterrrr) en je houdt beter overzicht over hoeveel je nu hebt gekliekt. Uitje fruiten, knoflook erbij, lekker wat kruiden en je batch met kliekjes. Water erbij, gistvrij bouillonblokje eventueel. Happy days (zou mijn idool Jamie Oliver zeggen).

5. ‘Vergeten’ groente

En dan heb je toch even niet goed je koelkast in de gaten gehouden. Een zak slijmerige wortels (getver!), bruine krop sla, een bosje halfvergane kruiden… Wie herkent dit niet? Je kunt alles met een vies gezicht direct linea recta naar de kliko brengen, of je slikt een keer en onderzoekt wat er nog wel bruikbaar is. Een zak half vergane spinazie kan echt nog wel bruikbaar materiaal opleveren. Even in een afwasteil en je vist vanzelf de bruikbare groene blaadjes eruit. Nou ja… vanzelf? Het kost je wel een beetje extra moeite en tijd.

De slijmerige wortel raak je misschien liever niet aan, maar hee… even boenen of raspen en dan ontdek je dat je daar prima een soepje mee kunt pimpen, net als dat half bruine bosje peterselie in de koelkast. Duurzaam leven kost nu eenmaal echt wat meer moeite, maar ik vind echt dat we dat verplicht zijn aan onze planeet. Wat vaker de fiets en de benenwagen in plaats van de auto, wat minder weggooien, en wat minder koopgraag leven. We can do it!

6. Experimenteren

Je moet niet vies zijn van een beetje experimenteren. Want hoe moet je van een restje pastasaus, kikkererwten, feta, aardappels en wat rauwkost nu een samenhangend geheel maken?

Ik maakte van twee wokrestjes vorige week een soort pasteitje. Hoe? Een eenpersoonsdeegje maak je met 40 gram (boeweit)meel en 20 gram water. Goed kneden, uitrollen, een kant van het deeg vullen en dichtklappen. Bak dit 25 minuten in de oven op 160 graden en je weet niet wat je proeft. Dit kan je ook doen met alleen wat restjes groente. Beetje zout en peper erbij, wat (verse) kruiden of een beetje geraspte kaas. Lovely!

Een restje bietendip gebruikte ik als basis voor een bietenburger. Ik bakte er vier van en kon me amper inhouden om ze niet alle vier op te eten. Soms zal het niet echt fantastisch smaken, maar hee: dan heb je wel weer wat geleerd. En m’n lief en ik zeggen dan vaak tegen elkaar: het is gezond, morgen weer een nieuwe kans. En hoe vaker je experimenteert, hoe meer je leert over verhoudingen, smaakcombinaties, de do’s en de dont’s. Het lijkt wel op het echte leven!

Een bakje bietendip – nog goed maar de smaak… mwah – gebruikte ik als basis voor deze DELISH vegan bietenburgers. Beetje meel erbij, heel heel heel veel kruiden, wat chiazaad en fijngesnipperde ui.

Een zeer bejaarde winterpeen en een afzichtelijke verfrommelde appel uit de tuin verwerkte ik in deze glutenvrije koekjes. Een heerlijke treat bij de koffie.

Een gekookte zoete aardappel ging in deze onkruidendip. Het verzacht de smaak iets, werkt als bindmiddel en je krijgt nog meer groente binnen. De crackers op de foto maakte ik van de pulp die overblijft van het slowjuicen van groente. (recept op m’n website!)

7. Stop voedselverspilling op facebook

Ik ben lid van de facebookgroep ‘stop voedselverspilling’ in onze woonplaast Ede. Geweldig initiatief! Mensen die nog wat over hebben van hun avondeten of iets in de koelkast vinden dat op moet maar het zelf niet meer op tijd redden. Fotootje en omschrijving erbij, en je wil niet weten hoe positief daarop gereageerd wordt! Niet in jouw woonplaats? Gewoon een groep starten!

8. Vraag hulp

En wil je wel iets maar weet je niet wat? Stel je vraag op facebook aan je vrienden of plaats een berichtje op mijn facebook en ik schiet je te hulp! #beanietotherescue

Zet ‘m op, laat je niet weerhouden door wat extra werk of mensen uit je omgeving die je maar extreem en raar vinden. Verspílling is raar. Bam.

like

Zorg er met 1 klik voor dat je geen nieuwe ontwikkelingen mist