Page content

Snel recept voor vegan dolmades

Snel recept voor vegan dolmades
Heb je druivenbladeren tot je beschikking? Maak dan deze heerlijke vegan dolmades! Onze druif staat er dit jaar weer prachtig bij: veel trossen en veel blad. De scheuten moet je wegknippen zodat de kracht naar de druif gaat en zodat de zon de druif ook kan bereiken! En dat betekende dat ik gister na het snoeien heel veel blad over had! Wijnbladeren vullen: heerlijk. Ze worden ook wel dolma’s of dolmades genoemd. Ze vinden hun oorsprong in Turkije. Je hebt enorm veel varianten: vegetarisch, met vlees, en vegan. En voor de laatste optie koos ik. Natuurlijk.

Steeds meer plantaardig leven

Hoewel ik niet 100% vegan leef, is mijn eetgedrag wel steeds meer naar vegan gegaan. Dit komt omdat ik duurzamer wil leven en dit wil promoten. En daarnaast promoot ik gezonde snacks met eerlijke en gezonde ingrediënten. Want veel snacks zijn nog steeds ontzettend koolhydraatrijk, niet echt gezond of nog te vaak non-vegan. Terwijl het zo leuk en makkelijk is om gezonde snacks te maken! En nog leuker om ze te eten.

Wijnbladeren uit de tuin of de winkel

Je kunt wijnbladeren ook kopen in de winkel, maar hopelijk heb je zelf een druif of ken je iemand in de buurt met een druivenranken. Knip dan de mediumbladeren af. De grote bladeren hebben een iets te taaie bladnerf en de kleine blaadjes lenen zich niet voor het inrollen van je vulling. Of je legt meerdere kleine blaadjes naast elkaar; dat kan natuurlijk ook.
Officieel moet je na het vullen van de wijnbladeren de dolmade nog koken in een laagje water. Maar dat hoeft bij dit recept niet. Makkelijk toch! Lekker snel klaar. En als je net als ik een prepper bent, dan heb je gestoomde zilvervliesrijst in de vriezer. Beetje kokend water erop, even ontdooien en je kunt ondertussen al aan de slag met de bereiding van de vulling!

Je hebt nodig

voor ca 18/20 dolmades
  • 250 gram – reeds gekookte!!! – zilvervliesrijst
  • 20 druivenbladeren – medium formaat
  • 2 grote uien
  • 2 teentjes knoflook
  • 6-8 halve zongedroogde tomaatjes in olie – uit pot
  • ca 10 takjes oregano
  • 10 groene olijven (zwart mag ook hoor)
  • scheut citroensap
  • scheutje olie voor het fruiten
  • flinke snuf zout en peper

Aan de slag

  • Is je zilvervliesrijst nog niet gekookt: zet dit dan snel op (voor 250 gram gekookte rijst zal je ongeveer 100 gram ongekookt nodig hebben); en wees niet te zuinig met het water: een beetje plakrijst werkt namelijk wat makkelijker bij het rollen
  • Was de druivenbladeren, verwijder het steeltje en kook deze gedurende ca 10 minuten in een heel klein laagje water
  • Snipper de uien fijn, en hak de knoflook. Verwarm de koekenpan voor op medium vuur, voeg een scheut olie toe en fruit ui en knoflook
  • Hak de oregano en zorg dat je ongeveer een flinke gevulde hand hebt met gehakte blaadjes. Alleen gedroogde oregano in huis? Gebruik dan een flinke eetlepel! Voeg dit toe aan het ui-knoflookmengsel en roer regelmatig door
  • Hak de zongedroogde tomaten en de olijven in kleine stukjes en voeg toe aan het mengsel, roer gedurende enkele minuten goed door
  • Voeg de gekookte rijst toe aan het ui-knoflookmengsel en meng goed
  • Voeg een scheutje citroensap toe en evt. wat geraspte citroenschil
  • Proef! Nog wat zout en/of peper nodig? Iets meer zuur? De vulling mag hoog op smaak zijn.
  • Haal de vulling van het vuur en druk het mengsel goed aan; het mag plakken
  • Leg een druivenblad op je werkblad, met de onderkant van het blad naar boven. Schep hier een kleine eetlepel van het mengsel op en druk een beetje aan, zodat het een compact rolletje wordt
  • Vouw eerst de linker- en rechterzijde van het druivenblad naar binnen en daarna rol stevig op
  • Laat de dolmades verder afkoelen in de koelkast; de dolmade wordt dan nog iets steviger

Je kunt de dolmades een paar dagen in de koelkast bewaren. Als je ze serveert op een feestje kan je dolmades dus prima van tevoren maken.

Variatie

Je kunt natuurlijk variëren met de kruiden. Je kunt Provençaalse kruiden gebruiken, of tijm of basilicum bijvoorbeeld. Of voeg een beetje dille toe.

Wil je extra bite en proteïne? Rooster dan wat pijnboompitten of zonnebloempitten en meng dit door de vulling. Of voeg wat hennepzaad toe.

De gezondheidsvoordelen van wijnbladeren

Voilà: een heerlijke mediterraanse vegan snack! En wist je dat druivenbladeren de wand van je bloedvaten en haarvaten versterken/genezen? En het blad bevat een enorme hoeveelheid aan vlavonoïden, mineralen en vitamine C!
Heb je nog bladeren over? Hak ze wat kleiner en gooi ze in de soep, salade, je wokgerecht of verwerk ze in je (groene) smoothie.

Levenslessen uit de tuin – babyblosjes

Levenslessen uit de tuin – babyblosjes

Babyblosjes

Een ander woord kan ik niet vinden voor het uiterlijk van deze appeltjes. Toen ik ‘onlangs’ (lacht luid) 30 werd, kreeg ik een kadobon voor een aankoop in een tuincentrum. Met groente, kruiden en fruit was ik toen nog niet echt fanatiek bezig. Maar een appelboompje leek me leuk. Het eerste jaar bracht maar liefst één appel op… je kunt je voorstellen dat die ene appel gedurende hele hele seizoen zeer goed in de gaten werd gehouden. Grijpgrage kinderhandjes, heftige zomerbriesjes en hagelbuien werden getrotseerd.

De appelboom bepaalt z’n eigen ritme

De jaren erna wisselden van goed tot overweldigend, met hier en daar een beurtjaar. Als de boom glink had gebloeid en ik nog te weinig bijen zag hielp ik de natuur nog wel eens even mee met een kwastje. En als de boom vervolgens vol hing kon ik bijna niet wachten om mijn manden te vullen. M’n lief zei dan: “We moeten de boom uitdunnen! Niet teveel aan een trosje!”

Maar dat ging ik natuurlijk niet doen. Appels weghalen? Nee joh! Maar wat deed de boom het seizoen erop? Niets. Of niet veel. Want teveel geven betekent het jaar erna op de spaarstand. Pas op de plaats maken. Dat zou in het echte leven ook wel wat vaker toegepast kunnen worden denk ik.

Gezinsuitbreiding in de tuin

En anderhalf jaar geleden kocht ik nog een tweede appelboompje erbij. Ik verwachtte in ieder geval één appel. Want minder, in mijn biotuin, met enorm veel aandacht, en vlak de biokweker ook niet uit; dát was niet mogelijk natuurlijk. Bloeien deed het boompje tot in perfectie. Ik zag de appels al hangen in gedachten. Maar dit leuke exemplaartje besloot vorig jaar om gewoon met niets te beginnen… Zelfs geen eentje!

Dat was toch even slikken. M’n bioboompje, in biogrond, en o’n mooi plekje in de tuin… Wat maak je me nou?

Dit jaar krijg ik in ruilvoor de schrik nu toch al een heel leuk aantal appeltjes. Met lieve babyblosjes. Blakend, knuffelachtig. Zo lief! De eigenwijze weigerdaad van vorig jaar is dan ook direct vergeven en vergeten. Dat zouden we het in het echte leven wellicht ook wat vaker mogen toepassen. 

De natuur en z’n levenslessen

We snappen niet altijd alles van de natuur. Die gaat toch gewoon een beetje z’n eigen gang. Die laat zich niet altijd beïnvloeden door wat wij graag zouden willen. En als ons dat dan al lukt, vind ik het er per saldo niet echt op vooruit gaan…

En dat de natuur een beetje z’n eigen plan trekt is maar goed ook.
We snappen vaak ook niet altijd alles van de ander. Die ander heeft zo z’n eigen redenen, achtergrond, natuur, motivatie; leuk of niet leuk. Begrijpelijk of niet. Maar als we elkaar nu gewoon een beetje ons eigen gang laten gaan en niet direct geïrriteerd worden als de uitkomst anders, minder, meer, leuk of minder leuk is?

Zouden we vast ook vaker van die lieve babyblosjes bij elkaar zien, denk ik.

Recept voor glutenvrije appelcake

En? Krijg je al trek in appels? Dan heb ik hier een heerlijk recept voor je: glutenvrije appelcake.

Genieten met volle teugen. En misschien een klein blosje.

like

Zorg er met 1 klik voor dat je geen nieuwe ontwikkelingen mist